Terugblik Deventer 2019

Dit jaar was de vijfde editie van OJH-HvV in Deventer. Deze keer stond een buitenwijk van Deventer centraal: de Zwolsewegbuurt. In de buurt van de huizen is goed geflyerd en dit was de meest bezochte versie van OJH Deventer ooit. Er waren gemiddeld 30 mensen per huis per ronde, in totaal 14 rondes, dus zo’n 420 bezoekers.  

Elk huis heeft zijn eigen invulling gehad, en er gebeurde genoeg om een boek over te schrijven. Het verhaal werd binnen een half uur te gedaan, nog 15 minuten vragen en 15 minuten om bv naar een ander joods huis te gaan. Daarom waren de adressen ook loopafstand van elkaar, dit jaar in deze buurt van de Zwolseweg. Een bijkomend iets is dat de buurt volop aanwezig was. Sommigen dachten dat dat een ‘jodenbuurt’ was geweest, nee dus, maar zo zie je maar wat de impact is geweest van de shoa.

OJH-HvV werd georganiseerd door drie vrijwilligers van het Etty Hillesum Centrum in Deventer. Het centrum stelde ook materiaal ter beschikking over de joodse bewoners aan de huidige bewoners en bracht hen in contact met nazaten. Samen hebben zij de presentaties voorbereid. Juist de samenwerking met de huidige bewoners en de aanwezige nazaten werd als zeer waardevol ervaren.

Zo vertelde Amos van Gelder, achterneef van het gezin Jacques Cohen, over zijn familie. Hij heeft een groot schilderij gemaakt n.a.v. een groepsfoto uit 1939 waar de gehele familie Cohen uit Deventer op staat. Het grootste deel van deze familie is in de oorlog vermoord. Hij vertelde dat hij nu pas informatie krijgt waar zijn familie over heeft gezwegen.

Na afloop van OJH-HvV was er een nazit met de bewoners en betrokkenen in een van de opgestelde huizen.

 

Reactie van een bezoeker:

“Vanochtend zaten we te ontbijten en zagen we door het zijraam dat onze buren aan de Gualtherus Sylvanusstraat een groot kartonnen bord op hun voorruit bevestigd hadden. 'Open Joodse Huizen van Verzet,' lazen we. Voor we 't wisten, stonden we vanmiddag in een bomvolle huiskamer te luisteren naar Rosalie, roepnaam Roby. Een Joodse dame van inmiddels 78 jaar, geboren in het huis naast ons, aan de Sylvanusstraat. Zittend in de fauteuil in de erker (..) vertelde ze ons haar levensverhaal. (…) Roby liet ons vanmiddag getuigen zijn van wat er kan gebeuren als er mensen aan de macht komen die een maatschappij eenduidig, eenkleurig willen maken en volgens hun zelfbedachte principes willen uitzuiveren. Het gebeurde ook hier, in de jaren '40, op de plek waar we, zittend aan onze eettafel dagelijks naar kijken.”

 

All rights reserved